Masters of war
Masters of war
Come you masters of war
You that build all the guns
You that build the death planes
You that build the big bombs
You that hide behind walls
You that hide behind desks
I just want you to know
I can see through your masks
You that never done nothin’
But build to destroy
You play with my world
Like it’s your little toy
You put a gun in my hand
And you hide from my eyes
And you turn and run farther
When the fast bullets fly
Like Judas of old
You lie and deceive
A world war can be won
You want me to believe
But I see through your eyes
And I see through your brain
Like I see through the water
That runs down my drain
You fasten the triggers
For the others to fire
Then you set back and watch
When the death count gets higher
You hide in your mansion
As young people’s blood
Flows out of their bodies
And is buried in the mud
You’ve thrown the worst fear
That can ever be hurled
Fear to bring children
Into the world
For threatening my baby
Unborn and unnamed
You ain’t worth the blood
That runs in your veins
How much do I know
To talk out of turn
You might say that I’m young
You might say I’m unlearned
But there’s one thing I know
Though I’m younger than you
Even Jesus would never
Forgive what you do
Let me ask you one question
Is your money that good
Will it buy you forgiveness
Do you think that it could
I think you will find
When your death takes its toll
All the money you made
Will never buy back your soul
And I hope that you die
And your death’ll come soon
I will follow your casket
In the pale afternoon
And I’ll watch while you’re lowered
Down to your deathbed
And I’ll stand o’er your grave
‘Til I’m sure that you’re dead
Bob Dylan
ข่าวปฎิวัติมาถึงแล้ว
หนังสือพิมพ์ยังไม่มา
สถานีโทรทัศน์ถูกยึด
ได้ยินเสียงประกาศจากกองทัพ
ประชาชนยังดำเนินชีวิตต่อไป
Comment by Sundrop — September 20, 2006 @ 5:22 am
ลางสาดที่บ้านสุกงอม
ตายาย(เปรต) กำลังจะกลับสู่ภพภูมิในอีกสองวันข้างหน้า
ฉันขุดหลุมฝังต้นจันทน์เทศ ๖ ต้น
ฝังพร้อมรอยยิ้ม ๖ รอย
อีก ๗ ปีเจอกัน – ต้นไม้ที่รัก
อีก ๑ ปีเจอกัน – ตายายที่รัก
Comment by สายลมลอย — September 20, 2006 @ 11:44 am
“ลืมตา…เหมือนเคย…ไหลไป…ไม่เปลี่ยนเลย
สุดท้าย…ก็วน…ไปจุดเดิม”
World War IV (จุดเดิม) – Pru
Comment by gyunwin — September 20, 2006 @ 3:45 pm
เขียนจดหมายไปหาทวดบ้างนะเหลนรัก ทำบุญให้ทวดด้วยกาแฟคาปูนิโน
เป็นห่วงเหลนเสมอ
Comment by แหวน — September 21, 2006 @ 1:22 am
ยามชีพดับลับล่วงยมโลก
วิปโยควิญญาณผลาญไหม้
ร่ำรวยทรัพย์พัสถานเพียงใด
หาใช่อาจเอื้อมซื้ออโหสิกรรม
แปรจากเนื้อเพลงท่อนหนึ่งครับ
Comment by ศราทร — September 21, 2006 @ 4:04 pm