Ophilia
Picture : Unknown
ออฟีเลีย
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
เธอชอบนั่งเก้าอี้บนชั้นสองของรถบัสเวลาไปโรงเรียน
ชอบมองท้องฟ้าและทิวทัศน์ข้างทาง
พินิจชีวิตบนเวหา เลื้อยคลาน อีกที่สัญจรริมบาทวิถี
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
ลักยิ้มบนพวงแก้มปรากฎยามแย้มยิ้ม
ผมสีทองถักเปียประณีต ประดับโบว์
กระเป๋าสะพายหลังมีขวดน้ำอยู่
ความเริงร่าอัดแน่นในดวงตาแห่งเธอ
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
เช้าวันหนึ่ง พฤหัสบดีที่เจ็ด กรกฎาคม
อากาศสดใสตะวันเฉิดฉายประกายเจิดจ้า
วันนี้อีกวัน พรุ่งนี้อีกวัน ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์อีกครั้ง
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
ยังชอบนั่งเก้าอี้ที่ชั้นสองของรถบัส
มองท้องฟ้าและทิวทัศน์
ทว่ารอยบุ๋มที่แก้มหายไป
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
ผมสีทองถักเปียของเธอกระเซอะกระเซิง
หนังสือในกระเป๋ากระจุยกระจาย
ดวงตานั้นเล่าปิดสนิทตลอดกาล
ออฟีเลียสาวน้อยของเชคสเปียร์
หยุดไปโรงเรียนชั่วนิจนิรันดร์
ซะการีย์ยา อมตยา
July 11, 2005
All Rights Reserved.
2005 Copyright©Zakariya Amataya
สุดท้าย...เด็กน้อยก็ต้องหยุดการเดินทางลง
แม้ว่าอาจจะเร็วเกินไป...
แต่ว่า...
บางทีอาจจะดีแล้วก็ได้?
ถ้าเทียบกับการที่เธอต้องเติบโตพร้อมๆกับการที่ได้รับรู้
ความเป็นไปอันโหดร้ายที่เกิดขึ้นอยู่ทุกวัน...
ทุกวัน...
Comment by aki — September 18, 2006 @ 2:23 pm
อ่านแล้วคิดถึงโฮมสคูล
เด็กป่วยด้วยโรคทางสังคมมากขึ้นทุกวัน
ที่บ้านมีหลานที่ติดและโตมากับทีวี
มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร
ชอบอยู่ในโลกส่วนตัว
พูดทวนคำเมื่อผู้ใหญ่พูดจบ
เพิ่งดูหนังเรื่องรันนิ่งบอย
หนังเล่าเรื่องเด็กชายที่เป็นออทิสติค
แต่แม่เค้าก็สอนและทำทุกอย่างเพื่อลูก
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ลูกมีพัฒนาการที่ดี
เผลอๆมีความดีมากกว่าเด็กทั่วไป
แม้แต่น้องชายแท้ๆ
Comment by อากาศกวี — September 18, 2006 @ 2:59 pm
เมื่อกี้เขียนไปแล้วแต่โพสต์ไม่ขึ้นครับ
เขียนอีกทีแล้วกัน
คืออ่านแล้วรู้สึกคิดถึงโฮมสคูลนะครับ
เรียนหนังสือที่บ้าน
และหนังเรื่องเมื่อคืนที่เพิ่งดูไปคือ รันนิ่งบอย
หนังเล่าเรื่องเด็กผู้เป็นออทิสติค
เติบโตมากับแม่ที่เป็นคนเลี้ยงดูอย่างเอาใจใส่
ผลคือเด็กมีพัฒนาการที่ดี
และเป็นเด็กดี ดีกว่าเด็กปกติเสียอีก
ช่างจดจำ
คิอถึงหลานที่บ้านด้วย
เป็นเด็กที่ป่วยด้วยโรคอย่างหนึ่ง
เติบโตมากับทีวีและมีโรคส่วนตัวสูง
สมาธิสั้น
เรียนรู้ช้ากว่าเด็กปกติในวัยเดียวกัน
แต่ช่างจดจำ
สงสารเด็กที่โตในบ้านที่มีแต่ทีวี
เกมส์ มือถือ
ไม่รู้จักอากาศดีๆ แม่น้ำ ภูเขา
Comment by อากาศกวี — September 18, 2006 @ 3:45 pm
ในห้องเรียน
เด็กหญิงเสรีกับเด็กชายอิสระ
กำลังทอดสายตามองนอกหน้าต่าง เห็นเมฆขาวบนฟ้า
Comment by gyunwin — September 18, 2006 @ 4:39 pm
เลือกมุมมาเขียนได้เก่งมากจ้ะ
ภาพเล็ก สะท้อนภาพกว้าง
มันสะเทือนใจ
Comment by พี่'ปราย — September 18, 2006 @ 7:49 pm