IN THE NAME OF AN UNKNOWN POET .•. zakariya amataya

September 11, 2006

เส้นทางหลัวซาน

Filed under: Beyond frontier poem. - putushon @ 7:55 am

Morning Moon by Bill Vann

        Photo : Morning Moon by Bill Vann 

ลมตะวันตกพัดโหมกระหน่ำอย่างคลั่งบ้า
ฝูงห่านป่าร่ำร้องใต้ดวงจันทร์ยามเช้ายะเยือกเย็น
ใต้ดวงจันทร์ยามเช้าเย็นยะเยือก
เสียงเกือกม้ากระทบกันลั่น
แตรสะอื้นไห้แผ่วเสียงลง

ไร้ผลที่จะอวดโอ่ทางผ่านนั้นเป็นปราการเหล็ก
ด้วยการสาวเท้าก้าวอย่างเด็ดเดี่ยว เรากำลังฝ่าข้ามยอดเขา
เรากำลังเคลื่อนผ่านยอดเขา
บนยอดสูงแลเห็นทิวภูอื่นดุจลอนคลื่นสีฟ้าทะเล
ดวงอาทิตย์แดงเลือด  ลับขอบฟ้า

Mao Tsetung

* เขียนในเดือนกุมภาพันธ์ 1935 ในฉันทลักษณ์ อี้ ฉิน เอ๋อ

*เส้นทางหลัวซาน ตั้งอยู่บนภูเขาหลัวซานในจังหวัด Guizhou เส้นทางสายนี้เป็นจุดยุทธศาสตร์ และลำบากในการเข้าถึง
เป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมระหวังจังหวัด Guizhou กับจังหวัด Sichuan   เหมาหนุ่มวัย 42 ปี ยาตรากองทัพแดงเดินทางแสนลี้
เพื่อการปฏิวัติแผ่นดินจีนอันกว้างใหญ่ ในระหว่าง การเดินทัพอันยาวนานระยะทางร่วม12500 กิโลเมตร ตั้งแต่ปี 1934-1935
กองทัพแดงได้ชัยชนะที่นี่ เหมาภูมิใจในเกียรติภูมินี้ยิ่ง จึงได้รจนากวีนิพนธ์บทนี้ขึ้น

Mao Tsetung Poems

MAO TSETUNG POEMS ฉบับแปลเป็นภาษาอังกฤษ โดย Foreign Languages Press พิมพ์ที่ PEKING ปี 1976 ผมได้ต้นฉบับเล่มนี้จากแผงแบกะดินขายหนังสือเก่า ที่ผ่านหลายต่อหลายมือ สภาพยังดีแต่ต้องปัดฝุ่น มีบทกวี 37 บท  เขียนในเวลา วาระ และฉันทลักษณ์ที่แตกต่างกัน บทแรกบอกปีที่เขียน 1925 บทสุดท้าย ฤดูใบไม้ผลิ 1965 ส่วนบท "เส้นทางหลัวซาน" เป็นบทที่ทางสำนักพิมพ์ได้กรุณาแนบภาพต้นฉบับลายมือของผู้ประพันธ์ ขนาดพับสามทบหน้าของหนังสือ

*ขอบคุณน้องลี่ จากกวางเจาที่ช่วยอ่านชื่อในภาษาจีน ขอบคุณพี่ซีโรที่ช่วยอ่านและวิจารณ์ให้แปลใหม่
ด้วยคำพูด "ภาษาไทยยังไม่เจ๋ง ลองใหม่สิ"

All Rights Reserved.
2006 Copyright©Zakariya Amataya 

3 Comments »

The URI to TrackBack this entry is: http://putushon.blogsome.com/2006/09/11/p58/trackback/

  1. อ่ะหือ

    Comment by เด็กชายเจ้าน้ำตา — September 11, 2006 @ 8:22 am

  2. ยามศึกสงบ นักรบใยมีจิตใจอ่อนโยนยิ่งนัก แสงจันทร์ใกล้ยามอรุณ ทอแสงอันนุ่มนวล ทักทายต้นหลิวอันโดดเดียว นักรบแหงนหน้ามองดูดวงจันทร์ เสมือนเห็นใบหน้าของคนรัก คิดถึงบ้านและที่นอนอันอบอุ่น

    (มั่วไปเรื่อย ๆ รำคาญก็บอกนะ)

    Comment by แหวน — September 11, 2006 @ 2:16 pm

  3. เพิ่งรู้ว่าท่านเหมาเจ๋อตุง เขียนบทกวีด้วย
    เจ๋งนะ
    มันมีแต่ฉาก ฉาก ฉากหมดเลย
    ถ้าเชไม่เล่าภูมิหลังความเป็นมา
    คงยากที่จะเข้าใจ
    เพราะขนาดทราบภูมิหลังความเป็นมา
    ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ
    ฮ่าฮ่าฮ่า
    ใต้ดวงจันทร์ยามเช้า
    แล้วก็พระอาทิตย์จวนดับ
    มันยังไงกัน

    Comment by พี่'ปราย — September 12, 2006 @ 1:44 pm

RSS feed for comments on this post.

Leave a comment

Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>



Anti-spam measure: please retype the above text into the box provided.

Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Alex King