ผ่านคืน
เงามืดห่อหุ้มบรรยากาศเหนือโลก
เส้นใยความเศร้าถูกถักทอที่นี่…
ข้าเพียงเศษซากโลหะผุพัง
ยืนเดียวดายริมถนนร้างผู้คน
กิ่งไม้แห้งเหี่ยวมิตรผู้โอหัง
เหลือจันทร์หมองดั่งกัลยาณมิตร
ปลอบใจข้าผู้หัวใจแหลกสลาย
ราตรีเหนื่อยหน่ายและเบื้อใบ้
ข้ารำคาญความเงียบเหลือเกิน
อีกนานไหมฟ้าจะสว่างจ้า
อีกนานไหมดวงดาวยะโสจะจากลา
ข้ารอวันพรุ่งด้วยหวังโลกจะเปลี่ยนไป
ซะการีย์ยา อมตยา
๓ กันยายน ๒๕๔๙
Photo by Armin B
*เขียนจากแรงบันดาลใจจากภาพถ่ายดวงจันทร์ของ Armin B
All Rights Reserved.
2006 Copyright©Zakariya Amataya
