เดียงสา

1
ก่อนสงครามเคยมีรอยยิ้ม
หลังรอยยิ้มเคยมีเสียงหัวเราะ
หยาดน้ำตาไหลหลั่งออกมา

2
ในแววตาของเธอ
ฉันเห็นชิงช้าสวรรค์และม้าหมุน
โลกทั้งใบลอยเคว้งเช่นลูกโป่ง...

3
หากเธออยากบอกฉัน
ขอให้น้ำตากล่าวออกมา
ขอให้บทกวีขับขาน...

4
เมื่อเสียงปืนแตกก้องกัมปนาท
ความฝันมลายบนลานกำพร้า
โลก...หาใช่ที่น่าอยู่อีกต่อไป

5
หากคำนวณนับขวบปีแห่งชีวิต
หาใช่ธาตุวัตถุจับต้องมีค่าล้ำ
มิตรภาพไร้ตัวตนสิเลอเลิศ

6
ใบหน้าเปื้อนยิ้มและความหวัง
ทอดสายตาไกลสู่ความเวิ้งว้างมิสิ้นสุด
วันพรุ่งนี้ฉันจะได้เห็นแสงตะวันอีก...

7
ฟีรอสน้องรักมองกล้องแล้วยิ้มสิ
โลกจะได้รับรู้ว่าเรายังคงสุขสบาย
ท่ามกลางซากหมู่ตึกถล่มทลาย

8
(จะทะยอยมาเขียนให้ครบทุกภาพครับ โปรดติดตาม ต่อนต่อไป)

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22
Photos taken by Rachel Tabet
Postcards from a Lebanese refugees shelter.

Poems ‘เดียงสา’ by Zakariya Amataya
Photos taken by Rachel Tabet
~~
From her collection smile, smile.
Postcards from a Lebanese refugees shelter.
http://raytch.livejournal.com/
~
All Rights Reserved.
2006 Copyright©Zakariya Amataya
